O szablonach, ich projektowaniu i moich z tym zmaganiach...
poniedziałek, 29 września 2008

Skórka dedykowana na wyłączność dla swiatinaczej.blox.pl powstawała długo i z przerwami. Jeszcze w lipcu pojawiła się ogólna koncepcja niemniej sezon wakacyjny nie sprzyja zgraniu terminów szczególnie gdy twój świat nie ogranicza się jedynie do jednego miasta, kraju czy kontynentu… Ale udało się, po wielu tygodniach zostawiając w oddali liczne pomysły powstał nowy wygląd swiatatinaczej.blox.pl

świat inaczej

Dzisiaj polecam oczywiście przyjrzenie się nowemu wyglądowi bloga Maćka Kuźmicza ale nic nie szkodzi na przeszkodzie aby zostać jego stałym czytelnikiem. Blog jest ciekawy, autor pisze o zagranicy jaka rzadko pojawia się na pierwszych stronach gazet i robi to w sposób bezpośredni i niewymuszony. Czytam od kilku miesięcy więc serdecznie polecam.

Wracając jednak do szablonu…

160D10442222665555333333BA1125CEBCBAeeddccFFFFFF
#160D10
#442222
#665555
#333333
#BA1125
#CEBCBA
#eeddcc
#FFFFFF
Kroje wykorzystane w szablonie to przede wszystkim Arial. Można mieć o nim różne zdanie mnie przekonuje bardo jako krój czytelny i ładny. Ma ładniejsze wielkie litery w porównaniu do Tahomy czy Verdany.

Podstawą projektu był układ trzykolumnowy. Maćkowi zależało na dołożeniu do bloga kilku istotnych elementów i to w zasadzie był powód zmiany wyglądu. Pierwszym dodatkowym elementem jest Świat Inaczej TV czyli okienko z filmikami. Choć samo w sobie takie okienko to prosta rzecz to jednak właśnie ono zadecydowało o wyglądzie reszty bloga. Podstawowa trudność polegała na znalezieniu optymalnego rozmiaru który zapewni filmikom dobrą widoczność (jakie słowo określa czytelność w odniesieniu do filmów? hmm…) a jednocześnie nie zdominuje całego bloga. Ostatecznie to właśnie proporcje pomiędzy wszystkim trzema szpaltami i konieczność zmieszczenia się w szerokości 995px okazały się być najtrudniejszym elementem nowego wyglądu Świat Inaczej.

Na blogu wykorzystywane są skrypty zmieniające nieco jego wygląd i dodające nowe elementy. Przede wszystkim nowy dla mnie skrypt agregujący zajawki wpisów z innych stron. Coś jak blogfrogowe wklejki ale z możliwością poczytania o trochę odleglejszych światach. Skrypt podpowiedział mi Eskey, który kiedyś na niego trafił i teraz był tak miły, że podzielił się swoimi zakładkami. W chwili obecnej tego nie widać ale na blogu jest też zwinięte archiwum w postaci zaproponowanej przez Szymona. Do wyświetlania zakładek na stronie z pojedynczą notką wykorzystany został skrypt Eskey'a do zwijania zakładek z tym że tym razem podobnie jak w przypadku TybetWatch zakładki są prezentowane w postaci rozwiniętej. I ostatni, mój ulubiony i chyba najpopularniejszy skrypt czyli ostatnie komentarze. Oczywiście autorstwa Szymona.

swiat_01 swiat_02 swiat_02 swiat_04

swiat_03 swiat_06 swiat_08 swiat_05

Zapraszam więc do spojrzenia na Świat Inaczej

niedziela, 21 września 2008

Pierwszy szablon z serii Clean (typ A) nazwę swoją zawdzięczał nagłówkowi z szablonu "CleanJS - WEB 2.0 look". Pozostając przy tej nazwie i wybranych wtedy kolorach postanowiłam zmienić stronność szablonu 20. Taki układ choć ma istotne wady (w pierwszej kolejności ładują się elementy i treść szpalty bocznej) ale ma jedną całkiem przyzwoitą wizualną zaletę: jeżeli ilustracje będą większe niż 550px nie będą wchodziły w konflikt z żadną treścią umieszczoną po prawej stronie bloga bo jej tam nie będzie. Mimo iż ilustracje w rzeczywistości będą wystawać z bloga wizualnie będzie to wyglądało całkiem przyzwoicie.


33 szablon Clean czerwony

Szablon 33 Clean - czerwony,
na starym kodzie, dla blogów na blox.pl. -550px- 


Szablon przeszedł drobną przebudowę gdy w listopadzie 2011 dodawałam mu górne menu. Najbardziej radykalna zmiana dotyczyła szukacza, który w poprzedniej wersji był w formie graficznej, teraz natomiast jego wygląd to zasługa kodu css i jedyną ilustracja którą wykorzystuje jest lupa. W porównaniu do oryginału prawostronnego górne menu ma wygląd bardziej dopasowany do szukacza.

środa, 17 września 2008

Przygotowując stronę internetową (lub jakąkolwiek inną formę publikacji) należy poza częścią ilustracyjną zadbać o wygląd i ułożenie tekstu. Nie wystarczy wybrać krój pisma, należy zastanowić się nad kompozycją i rozmieszczeniem elementów zawierających tekst. O zasadach kompozycji napisze może innym razem dzisiaj natomiast chciałabym się skupić na pewnej enigmatycznej cesze jaką jest czytelność.

Czytelność generalnie kojarzy mi się z dwoma pojęciami: readability i legalibity. Jedno oznacza właśnie czytelność a drugie rozumienie układu. Przyznam się, bez bicia że nie zawsze rozumiem o co z nimi chodzi i o czym chcę tak naprawdę napisać. W większości wypadków pisząc czytelność mam na myśli wygodę czytania: że literki są na tyle wyraźnie widoczne, że jestem w stanie rozpoznać i zrozumieć ich kształt, że oczka mi się nie męczą gdy czytam dłużej niż pięć sekund, że linijeczki nie gubię, że białe plamy nie odciągają mojej uwagi od tekstu...

Czytelność = wygoda czytania

Parametrów które należy wziąć pod uwagę jest co najmniej kilka:

  1. kontrast tła i tekstu
  2. rodzaj kroju pisma
  3. wielkość użytego kroju
  4. długość wiersza
  5. wielkość pojedynczego akapitu
  6. wielkość całego tekstu
  7. sposób wyrównania tekstu
  8. odstępy międzywyrazowe
  9. odstępy międzyliterowe
  10. poprawność językowa
  11. tematyka treści

Dzisiaj zajmuję się omawianiem długości wiersza ale w kontekście czytelności należy tą długość dobierać w połączeniu z pozostałymi parametrami. Jako osoba projektująca szablon nie mam wpływu na część z tych parametrów (11-temat, 10-poprawność, 6-długość tekstu, 5-długość akapitu), inne chociaż mogłabym edytować są bardzo precyzyjne i odnoszą się niemal do pojedynczego znaku (9-odstępy międzyliterowe, 8-odstępy międzywyrazowe). Korzystanie z zaawansowanego edytora daje użytkownikowi bardzo łatwą możliwość zmiany sposobu wyrównania tekstu, wielkości i rodzaju kroju a nawet koloru tekstu a więc i de facto kontrastu z tłem. Długość wiersza jest jedyną rzeczą do której dostęp jest tylko poprzez arkusz stylów.

ad. 11 tematyka

Każdy temat, kategoria ma swój sposób prezentowania treści. Najwyraźniej różnica jest widoczna pomiędzy rzetelnym, naukowym opisem a treścią szybką i plotkarską (czyli różnica pomiędzy artykułami i newsami). Newsy chcemy dostać w jak najszybszej postaci, długość wiersza zdaje się mieć to znaczenie drugorzędne, ważniejsze jest aby tych wierszy nie było zbyt wiele: 3-4 na akapit. Artykuły dokładniej opisują temat a więc i ich akapity są większe. Patrz ad. 5

ad. 10 poprawność językowa

Długość wiersza nie ma tu znaczenia. Tekst niepoprawny językowo źle się czyta i tyle. Literówki, błędna ortografia, braki w interpunkcji to wszystko sprawia, że czytelnik, który zauważy te błędy zatrzyma się na nich na ułamek sekundy i spowolni to jego proces czytania.

ad. 9 odstępy międzyliterowe

Czyli inaczej właściwy kerning i letterspacing. Stały odstęp pomiędzy literami nie jest najwłaściwszym rozwiązaniem. Szczególnie wraz ze wzrostem stopnia pisma wyraźnie widać, że niektóre zestawy liter wymagają specjalnego traktowania. Dobrze zaprojektowany font się tym zajmie a zmiana odstępu międzyliterowego z poziomu całego szablonu raczej pogorszy sprawę niż pomoże. Dla ciekawskich kerningowa gra » 

ad. 8 odstępy międzywyrazowe

Jestem wielką zwolenniczką stałych odstępów międzywyrazowych. Pozwala to oczom wygodnie śledzić tekst i łatwo odróżniać poszczególne słowa. Nasz mózg ma skłonność do tworzenia wzorów i schematów. Dlatego tak prędko szufladkujemy i oceniamy ludzi, nasz umysł zebrał uprzednio wyrywkowe dane i na ich podstawie ustalił schemat, który teraz stosuje. Tak jest najłatwiej. Podobnie w czytaniu regularny odstęp między słowami pozwala szybciej odróżnij jedno słowo od drugego.

Dodatkowo język polski ma tą zaletę, że jest językiem fleksyjnym (słowa mają końcówki) co ułatwia rozpoznanie końca wyrazu. Dlatego odstępy międzywyrazowe w języku polskim mogą być nieznacznie mniejsze niż w języku angielskim. Doo tego dochodzi rodzaj kroju, gruby albo o sporych odstępach międzyliterowych powinien mieć większe odstępy międzywyrazowe. Jeżeli jeszcze weźmiemy pod uwagę rodzaj wyrównania tekstu (justunek) to chcąc zachować odpowiedni odstęp między wyrazami konieczne jest ich dzielenie na końcu wiersza a to zaś wymaga specjalnego sposobu pisania tekstu

ad 7. wyrównanie tekstu

Ja preferuję skład chorągiewkowy czyli wyrównanie tylko do lewej krawędzi. Początkowo uważałam, że estetyczniej będzie wyglądał tekst wyrównaniu do obu krawędzi zwłaszcza jeżeli przy prawej również znajdują się linie proste. Problem polega na tym, że taki justunek trzeba umieć robić, trzeba każdy akapit, każdy wiersz justować osobno aby uniknąć brzydkich świateł w tekście, aby wyrazy miały mniej więcej stały odstęp itd. W przypadku automatycznego justowania efekt podobny jest do osoby po wielu operacjach plastycznych: może być dobrze ale zazwyczaj widać sztuczność. Wyrównanie lewostronne wygląda bardziej naturalnie.

Przyzwyczajenie ze świata realnego i książek sprawia, że przy pierwszych kontaktach z internetem chcemy naśladować wzory tan podpatrzone. Nie zawsze są to jednak dobre rozwiązania. Kryształki mogą zastępować diamenty ale raczej nie porysują szkła. Tekst w książce jest składany, odpowiednie osoby pilnują aby nie było białych wysp, świńskich szczelin, wdów i sierot. Jeżeli będziesz składał w ten sposób tekst swojej notki to możesz stosować wyrównanie do obu krawędzi. Pamiętaj, że justować trzeba umieć.

Tekst wyrównany chorągiewkowo zawsze będzie lepiej się czytało niż wyrównany obustronnie. Poszarpana prawa krawędź ułatwia czytanie i zapobiega zgubieniu linijki. Dodatkowo rozjaśnia tekst i sprawia, że strona wygląda przyjaźniej. Jeżeli to tylko możliwe należy stosować lewostronne wyrównanie tekstu.

ad. 5 Wielkość tekstu

Krótkie teksty inaczej się czyta niż te długie. Pierwsze są jak białe pieczywo, łatwe do przyswojenia. Drugie natomiast to pieczywo ciemne, wymagają porządnego przetrawienia. Dlatego krótkie teksty mogą być zapisane nawet w długich wierszach. Trudno będzie zgubić linijkę gdy akapit ma ich aż trzy. Podobnie będzie z wszelkimi listami, merytorycznie wydaje się to miej wygodne (ja wolę aby poszczególne punkty listy miały bardziej zwarty układ) ale oko będzie w stanie łatwo rozpoznać właściwy wiersz bo w przypadku list są one często bardzo różnorodne.

W przypadku długich bloków tekstu konieczne jest skrócenie wiersza aby zapobiec zgubieniu linii. Weź do ręki dowolną książkę zawierającą zwarte bloki tekstu i policz wiersze w akapicie (jak Ci się chce to także wyrazy w wierszu i liczbę wszystkich znaków w wierszu). Otwórz teraz dowolną stronę internetową zawierającą artykuły i newsy z różnych dziedzin. Z tego co ja mam pod ręką wynika że w książce akapity mają po 12 wierszy a nawet więcej. Artykuły w internecie raczej nie przekraczają 6-8 wierszy ale te wiersze są zazwyczaj znacznie dłuższe. Newsy i plotkarskie strony unikają dłuższych niż 4 wiersze akapitów.

Wynika z powyższego, że w internecie wolimy aby tekst wyglądał na niewielki objętościowo, krótki. Dopiero w drugiej kolejności w grę wchodzi długość wiersza.

ad. 4 długość wiersza

W druku przyjmuje się, że optymalną długością wiersza jest 66 znaków. Podobna zasada działa także w przypadku wyświetlania tekstu na ekranie przy czym przyzwyczajenie znacznie wpływa na czytelność. Jesteśmy już przyzwyczajeni, że tekst na ekranie jest dłuższy. Nie powinien on być radykalnie dłuższy ekran chociaż może być z pozoru podobny do papieru jest zupełnie innym medium. Nie chodzi tylko o elastyczność czy płynność ekranu (każdy może mieć inny) ale jego stałe cechy. Litery na ekranie świecą na papierze co najwyżej odbijają światło. W obu przypadkach możemy mówić o jasnym tle i ciemnych literach ale dla oka i mózgu to będzie znacząca różnica.

Długość wiersza powinna być dostosowana do rodzaju i długości tekstu. W założeniu zawsze powinna odnosić się do wielkości czcionki. Dlatego najlepiej ustalać ją choćby początkowo w odniesieniu do rozmiaru kroju: 30 razy wielkość kroju, 75 znaków w linii, 6-8 słów w wierszu. Dopiero tą wielkość można przełożyć na jakąś inną jednostkę, przykładowo stworzone dla ekranu piksele.

ad. 3 stopień pisma

Jak żadna  z opisywanych cech nie istnieje samodzielnie. W postaci bardziej abstrakcyjnej, bardziej oderwanej od kontekstu czytelność pisma zaczyna się mniej więcej w okolicach 10px. Zależeć to będzie w dużym stopniu od rodzaju kroju. Dziesięciopikselową Verdanę czy Bookman Old Style da się bez większych problemów odczytać choć nie zawsze będzie to wygodne. Garamond natomiast ma niewielkie oczka i w tak małym stopniu jest zupełnie nieczytelny. Dlatego uśredniając nie ma co zaczynać z rozmiarami poniżej 12px. Dla tekstu wyświetlanego na ekranie optimum zaczyna się gdzieś w okolicach 14-16px. Taki tekst da się wygodnie przeczytać bez konieczności przyklejania nosa do ekranu a jednocześnie zapewni on stosunkowo długi wiersz.

Im większy stopień pisma tym na dłuższy wiersz możemy sobie pozwolić. Im dłuższy wiersz jednak tym mniej ich może być w pojedynczym akapicie. Z drugiej strony bardzo duży stopień pisma może wyglądać niepoważnie. Dodatkowo stopień pisma należy określać dla każdego fontu osobno. 16px, które przeglądarka ustawia jako optymalną średnią wielkość tekstu wydaje się za duże jeżeli użyjemy Georgii, całkiem normalne w przypadku Timesa i niezbyt duże w odniesieniu do Garamond.

ad. 2 rodzaj kroju

Tradycyjnie przyjęło się uważać, że szeryfowe fonty łatwiej się czyta, że niewielkie poziome kreseczki wspomagają prowadzenie wzroku w linii poziomej. Jest to jak najbardziej prawdopodobne ale jest moim znaniem bardziej istotny czynnik i jest nim przyzwyczajenie. Ze względu na rozdzielczość ekrany początkowo nie raziły sobie z wyświetlaniem szeryfów i estetyczniej było stosować fonty bezszeryfowe. W rezultacie doprowadziło to do sytuacji gdy z czcionką dla ekranu kojarzymy głównie kroje bezszeryfowe. Ro czy czcionka posiada szeryf czy nie jest więc rzeczą drugorzędną w czasach gdy jakość ekranów pozwala na swobone wykorzystanie obu.

Kroje bardziej fantazyjne, pisanki, ksenotypy, pismo gotyckie nie nadają się do dłuższych treści. Można je wykorzystać w tytule ale przy innych elementach będą raczej szkodzić niż wspomagać estetykę.

Kroje monotypiczne, o stałej szerokości znaku sprawdzą tylko w określonych warunkach. Jako naśladujące sposób pisania klasycznej maszyny do pisania powinny stosować także jej pozostałe zasady.

Krój do tekstu powinien być przede wszystkim jak najbardziej anonimowy, im mniej ma jaskrawych cech charakterystycznych tym lepiej dla tekstu.

ad. 1 kontrast tła i tekstu

To podstawa wszystkich podstaw. Najpierw musi zaistnieć możliwość dostrzerzenia tekstu i rozpoznania znaków aby proces czytania mógł się rozpocząć. Oczywiści mądre głowy i to zbadały i zmierzyły i proporcja wynosi aktualnie 4,5:1.

Nie wiem jak wam ale mi się tego liczyć nie będzie chciało dlatego z przyjemnością polecę odpowiedni generator. Dla nie znających angielskiego: background to kolor wybrany dla tła, foreground to kolor dla tego co na tle umieścimy (tekstu). Proporcja musi wyjść większa niż 4,5:1 jeżeli nie wyjdzie pokaże się słowo fail które oznacza, że kolory trzeba wybrać od nowa bo te nie nadają się. 

Lorem ipsum

Lorem ipsum – to łaciński tekst pochodzący ze starożytności, zaczerpnięty z „de Finibus Bonorum et Malorum”, czyli „O granicy dobra i zła” Cycerona, stosowany do celów projektowych, zwykle do demonstracji krojów pisma, kompozycji, układu kolumn, wyglądu składu, typografii itp.

Tradycja używania Lorem ipsum ma już ponad 500 lat. Po raz pierwszy został użyty przez pewnego drukarza w XV w. Źródłowy, tradycyjny wzorzec Lorem Ipsum składa się z 69 słów. Nie jest to pełen fragment tekstu a jedynie swoisty skrót. Zobacz oryginalną wersję tekstu z pogrubionymi fragmentami używanymi do demonstracji tekstu - Wersja oryginalna.

Tekst w obcym języku pozwala skoncentrować uwagę na wizualnych aspektach tekstu, a nie jego znaczeniu. Lorem ipsum ma wiele zalet należy jednak pamiętać, że jego odbiór ogranicza sie jedynie do interpretacji tekstu wyłącznie jako znaków graficznych, graficznej kompozycji złożonej z liter. W związku z tym, że jest to łaciński tekst pamiętaj, iż w skład kompozycji liter nie wchodzą wszystkie używane w polskim alfabecie (nie tylko zresztą w polskim - w łacinie rzadko można znaleźć takie litery jak k czy z, litera w natomiast w ogóle nie występuje). 

Pangram

Najprostszym rozwiązaniem kłopotów związanych ze stosowaniem znaków narodowych są pangramy.

Pangram (gr. pan gramma - każda litera) - to krótkie zdanie zawierające wszystkie litery alfabetu danego języka. Wykorzystywane jest do sprawdzania poprawności danych tekstowych, poprawności wyświetlania lub drukowania znaków itp. Szczególnie dopracowane pangramy posiadają każdą literę tylko w jednym wystąpieniu. Użycie takiego zdania w tekście pomoże upewnić się co do dostępności polskich znaków narodowych w zbiorze liter danego kroju.

Do moich ulubionych pangramów należą te dopracowane, zawierające każdą literę tylko raz, posiadające sens i znaczenie, łatwe w zrozumieniu i odrobinę imperatywne: 

  1. Mężny bądź, chroń pułk twój i sześć flag.
  2. Filmuj rzeź żądań, pość, gnęb chłystków!
  3. Pójdźże, kiń tę chmurność w głąb flaszy! 

Każde z powyższych zdań zawiera 32 litery polskiego alfabetu (pytanie: czy litera x jest literą polskiego alfabetu? czy występuje w polskim słowotwórstwie? ponoć formalnie jest to litera polskiego afabetu a więc liczyłby on 33 litery...).
Natomiast jednym z najpopularniejszych angielskich pangramów jest The quick brown fox jumps over the lazy dog.

Zamiast pangramu można użyć w tekście najkrótszej frazy zawierającej wszystkie litery specyficzne dla polskiej pisowni. Będą to słowa Zażółć gęślą jaźń.

 

Zobacz więcej:

niedziela, 14 września 2008

Kontynuując serię muzyczną przedstawiam zupełnie nowy szablon blogowy. Szablony muzyczne to jeden z nielicznych tematów gdzie wydaje się lepiej pasować ciemne tło niż jasne

niebieski szablon muzyczny na blox.pl
szablon muzyczny 03 – niebieski

Uwagi o szablonie

niedziela, 07 września 2008

Łatwo zauważyć, że ten szablon blogowy jest bardzo podobny do niedawno powstałego szablonu muzycznego. W zasadzie to jedynie drobna modyfikacja zmieniająca nieco wygląd. Bardzo spodobała mi się intensywność kolorystyczna różowego a więc postanowiłam spróbować jeszcze raz.

32 szablon seksistowski - różowy
32 szablon seksistowski – różowy

Uwagi:

  • Szablon z wąska szpalta poprawnej stronie. Wykorzystane kroje to Trebuchet MS i w tytułach Georgia. Kolory to przeważnie różne odcienie szarości #292929 (***) #212121 (***)  #646464 (***) z dodatkiem intensywnego czerwonego różu #FC0041 (***) jako wyróżnika.
  • Tytuły pisane są kursywą (font-style:italic). Fajne w szeryfowych krojach jest to, że mają zaprojektowaną wersję kursywną a nie tylko pochyloną jak to jest w przypadku krojów bezszeryfowych. Prawdziwa kursywa to specjalnie zaprojektowany krój oparty na pochyłych osiach. Pochyłe wersje krojów bezszeryfowych to raczej ukośniki, a nie wersje projektowane od nowa.
  • w szablonie tym opisana też jest już strona statyczna (sukcesywnie w miarę mozliwości i czasu będę uzupełniać o nią starsze szablony)
  • szablon ten jest dostosowany do kilku popularnych skryptów
piątek, 05 września 2008

Informacja przekazana za pomocą logicznie złożonych tytułów, podtytułów, tekstu, ilustracji i nagłówków będzie nie tylko szybciej przeczytana, ale i lepiej zrozumiana i zachowana w pamięci.

Josef Müller-Brockmann

13:06, kate_mac , cytaty
Link Komentarze (2) »
poniedziałek, 01 września 2008
Typografia jest jednym z tematów które bardzo mnie interesują. Choć może słowo bardzo jest nieadekwatne. Nie jestem typem pasjonata-specjalisty ale niektóre literki mocno mnie kręcą. Tak więc tym razem szablon mocno oparty na literkach i powstały z ich powodu.

szablon Garamond ciemny

31 szablon Garamond – ciemny

Uwagi

  • Szablon prosty i klarowny
  • Wykorzystany w szablonie krój to Garamond; jest to jeden z moich ulubionych krojów szeryfowych choć dotychczas nie używałam go w szablonach; oczywiście Garamond Garamondowi nie równy ale ogólnie kroje oparte na projektach Claude’a Garamonda charakteryzuje styl francuskiego renesansu – elegancja formy i świetna czytelność (należy pamiętać, że drobne szeryfy wspomagają czytanie prowadząc delikatnie czytelnika).
  • W szablonie pojawia się też Verdana w bardzo małym stopniu pisma ale ogólnie jej rolą jest bycie tłem dla Garamonda
  • Nietypowo jak dla mnie w szablonie jest sporo drobnych linii a w wąskiej szpalcie linki są niewielkie i ciasno ułożone.
  • Tytuły pisane są kapitalikami (small-caps - niestety te generowane są niejako oszustwem; prawdziwe kapitaliki powinny mieć taką samą grubość kreski zarówno w przypadku dużych jak i 'małych' liter)
  • W dziedzinie kolorów szablon jest oszczędny, przeważają ciemne odcienie szarości. Jedynym wyróżniającym się kolorem jest granatowy użyty w linkach w szerokiej szpalcie.
  • w szablonie tym opisana też jest już strona statyczna (sukcesywnie w miarę mozliwości i czasu będę uzupełniać o nią starsze szablony)
  • szablon ten jest dostosowany do kilku popularnych skryptów
Zakładki:
O blogu i RSSsubskrybcja
Polecane wpisy z blogu
Pomocne
Przeglądarki
Katalogi szablonów
Polecane strony
Szablony z dedykacją
o CSS (notki z tego bloga i podobnych bloksowych)
o arkuszach stylów ogólnie (CSS) dla poczatkujących,
głównie zewnętrzne podręczniki
o CSS (przydatne podpowiedzi) dla średniozaawansowanych
- specyficzne rozwiązania
- jak reagują przeglądarki
Historia polecanych
Kolory
Pismo
Polecane artykuły
ilustrowany przewodnik po bloksie dla początkujących,
dla zielonych jak szczypiorek na wiosnę,
dla zaczynających bloksowanie
Tagi
Follow Me on Pinterest
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...